راهی بهتر برای تشخیص و درمان بیماریها حتی بهتر از پزشکان

یک برنامه ی جدید کامیپوتری بنام AI با تجزیه و تحلیل کامل شرایط بیمار و با کمک اطلاعاتی از میلیونها ترکیب دارویی ممکن، به تشخیص و درمان دیابت، فشار خون، هایپرلیپیدمیا و بیماری قلبی می پردازد.

به گفته ی Steve Freed ناشر مجله ی Diabetes Educator، در سال 1950 که تنها دو نوع انسولین و یک قرص خوراکی برای کنترل دیابت وجود داشت، انتخاب شیوه ی درمان بسیار ساده بود، اما 68 سال پس از آن که ماهانه داروها و درمان های جدیدی با میلیونها ترکیب دارویی متحمل عرضه شده است، انتخاب بهترین روش برای درمان هر بیمار، کار بسیار مشکلی است.

 اگر ما می توانیم خودروهایی را تولید کنیم که قادرند بدون راننده حرکت کنند و یا سفینه هایی را تولید کنیم که بدون سرنشین قادر به رفتن به کرات و سیارات دیگر هستند، پس باید بتوانیم یک برنامه ی کامیپوتری ابداع  کنیم که بتواند مزایا و جوانب منفی میلیون ها ترکیب دارویی برای درمانهای مختلف را در نظر گرفته و بهترین روش درمان را که مناسب با شرایط بیمار و بودجه ی او باشد، ارائه دهد.

این برنامه ی کامپیوتری هم اکنون در دانشگاه ایندیانا تولید شده است این برنامه ی جدید می تواند با استفاده از هوش مصنوعی  و رباتیک، کار تشخیص و درمان را حتی بهتر از پزشکان انجام دهد. این سیستم از فرایند های تصمیم گیری مشابه با ربات واتسون استفاده می کند که به تازگی تجزیه و تحلیل و پیش بینی نتایج سلامت 500 فرد را انجام داده است. پس از دادن اطلاعات مربوطه، به این برنامه -اطلاعاتی که عمدتاً در بیماریهایی نظیر افسردگی یا بیماریهای مزمن نظیر فشار خون بالا و دیابت گرفته می شود- محققان نتایج واقعی را با نسخه های درمانی ارائه شده توسط این برنامه مقایسه کردند.

 آنها دریافتند که کامیپوتر در تشخیص بیماریها 42 درصد بهتر عمل کرده است و درمانهایی به مراتب موثرتر را نسبت به پزشکان تجویز کرده است. برای رسیدن به چنین نتیجه گیری چشمگیری، کامیپوتر از چارچوب هوش مصنوعی یعنی روش تصمیم گیری متوالی برای این کار استفاده می کند. این روش به رایانه اجازه می دهد تا یک سری مسیرهای درمان جایگزین را در آینده شبیه سازی کند. کامیپوتر می تواند نتایج سلامت بیمار را وقتی که داده های در دسترس نیستند، پیش بینی کند و هنگامیکه داده ها در اختیارش قرار می گیرند، آنرا اصلاح کند. این سیستم برای یک بیماری خاص ابداع نشده است و سازگار با هر مشکل بهداشتی است.

این برنامه ی کامیپوتری از آینده ی درمان آگاه است و تمامی توالی های مختلف عملکردها و اثرات آن را حتی زمانی که از آن اثرات مطمئن نباشد، پیشاپیش بررسی می کند.

بنابراین به جای صرف پول برای درمانهایی که احتمالاً تنها از روش آزمایش و خطا، موثر بودن آنها اثبات می شود، بیمار می تواند به موقع به اهداف درمانی خود دست یابد و با صرفه جویی در هزینه ها و عدم نیاز به بستری در بیمارستان که غالباً در چنین شرایطی لازم است، درمان شود.

 هیچ کس پیشنهاد نمی کند که ما مراقبتهای بهداشتی را به دست کامیپوترها بسپاریم، اما باید نگاهی جدی به  توسعه ی همکاری با تکنولوژی برای بهبود کیفیت مراقبت و کاهش هزینه ها داشت.

Kris Hauserو Casey Bennettمحققان اصلی این پروژه اظهار داشتند: حتی با توسعه ی تکنیک های هوش مصنوعی جدید که می تواند از نظر عملکرد تصمیم گیری تقریباً مشابه یا حتی فراتر از انسان عمل کند، ما اعتقاد داریم که موثرترین مسیر در بلند مدت استفاده از هوش مصنوعی توسط پزشکان برای افزایش کار آیی و حفظ پتانسیل هر دو است.

ما می دانیم که بسیاری از پزشکان آزمایشات، تشخیص ها و تجویزها را بهتر از حسگرها، روشهای جمع آوری داده ها بطور غیر فعال یا تجزیه و تحلیل کامیپوتری، انجام می دهند، اما پزشکان نه تنها باید اطلاعات تشخیصی را با انجام آزمایشات بالینی گردآوری کنند بلکه باید از تمام این اطلاعات همزمان با در نظر گرفتن تمام پیشرفت های پزشکی و تاریخچه ی بیماری فرد برای تصمیم گیری استفاده نمایند. کامیپوترها می توانند  با در نظر گرفتن گزینه های بیشتر و خطای کمتر، کار تشخیص و درمان را بهتر از یک پزشک متوسط انجام دهند.

اکثر پزشکان نمی توانند تمامی ده هزار مقاله ی تحقیقاتی جدید در مورد دیابت یا بیماری قلبی را مطالعه کنند و اکثر پزشکان دارای اطلاعات متوسط پزشکی از زمان تحصیل خود هستند و به دلیل  محدودیت های شناختی  یادآوری مطالب ده ها هزار بیماری انسانی برای اکثر آنها امکان پذیر نمی باشد. کامیپوترها  در سازماندهی و بررسی اطلاعات پیچیده  از هر پزشک هوشمندی  بهتر عمل می کنند. آنها همچنین در جمع آوری و تعادل ملاحظات علائم بیمار، سابقه ی پزشکی، عوامل محیطی و دستورالعمل های مدیریت جمعیت نسبت به یک پزشک متوسط، بهتر عمل می کنند.

 بیش از 50 تا 70 درصد پزشکان خانواده که 90 درصد افراد مبتلا به دیابت نوع 2 برای مراقبت های بهداشتی به آنها مراجعه می کنند، کمتر از میانگین دانش در مورد تمام درمانهای دیابت اطلاعات دارند. از سوی دیگر کامیپوترها دارای نرخ خطای بسیار پایئنی هستند از آنجائیکه هزینه ی داروها نقش مهمی در استفاده ی بیماران از داروهای تجویز شده دارد، تعیین بهترین درمان با توجه به بودجه ی بیمار از اهمیت خاصی برخوردار است.

منبع :

www.diabetesincontrol.com/a-better-way-to-diagnose-and-treat-patients-than-doctors